Naukowy.pl

Humanistyczne => Język polski => Kącik Twórczości => Wątek zaczęty przez: KenezMajNas w Maj 07, 2008, 09:01:21 pm

Tytuł: wiersz
Wiadomość wysłana przez: KenezMajNas w Maj 07, 2008, 09:01:21 pm
Serdeczność ducha z przekorą mózgu

Chociaż nuta słów nie niesie
Jednak płynie muzy mowa
Też pod pędzlem płótno gnie się
To co w nocy widzi sowa

A nietoperz w locie swoim
Zaślepiony lecąc płynie
W grawitacji będąc lekkim
W tą nieważkość nie szybuje

Malarz tworząc fotografię
Odwzoruje dar widzenia
Z pomyślności znając skalę
Nie zna słowa dowidzenia

Obszar światły horyzontu
Odczytanej metafory
O profesji realizmu
Dla odbiorców szarej kory

Dźwięki w nuty uchwycone
Kalejdoskop aureola
W tęczy barwy nieskończone
Która ? to natury rola

Podobając się inwencji
Nieźle można sobie radzić
I się wpisać co absencji
Taką przyszłość chcieć zaskarbić

Gdyż to święci garnki lepią
Przedkładając że się uda
Nie na chlebie mózgi żyją
Można uznać ze to cuda

A ta serca ślepa wiara
Z nią się ścina, mózgu racja
Nieuchwytna część duchowa
Metodyka dekoracja

kenezmajnas