Naukowy.pl

Humanistyczne => Język polski => Kącik Twórczości => Wątek zaczęty przez: 84milka w Listopad 03, 2010, 10:39:18 pm

Tytuł: biegnę do Ciebie
Wiadomość wysłana przez: 84milka w Listopad 03, 2010, 10:39:18 pm
Biegnę do Ciebie
W śniegu, deszczu, upale
Ciągle biegnę przed siebie
Rozglądam się dookoła i wypatruję Ciebie
W mych myślach ciągle jesteś Ty
Już nawet wkradłeś się w moje sny
Biegnę przez pola i lasy
Przez góry i gaje
Wszędzie widzę wspaniałe krajobrazy
Szumią drzewa, ptaki śpiewają
A kiedy wołam Ciebie
Góry mi echem odpowiadają
A na końcu mej drogi stoisz Ty
Biegnę wtedy do Ciebie
Wpadam w Twoje ramiona
Jestem taka szczęśliwa i rozmarzona
Tytuł: f(x)=ax , gdzie a=talent, x=czas poświęcony na ćwiczenie, wartość f(x)= kunsztowi literackiemu
Wiadomość wysłana przez: Ścisłowiec w Listopad 12, 2010, 03:34:01 pm
Hmm... Gdybym oceniał samo wrażenie pozostawione przez wiersz to powiedziałbym... Czuć w nim refleksy błogiego rozmarzenia, przebiją się też pewne wewnętrzne odczucia. Znaleźć w nim można zadumanie i tęsknotę oraz radość, czy to duchowego, czy zmysłowego połączenia kochanków.


                       Niestety są to tylko "refleksy" i "przebicia". Nastrój psują źle dopasowane określenia z "krajobrazy" na czele. Fałszywie brzmi również rozłożenie sylab i akcentów:

"Wpadam w Twoje ramiona"- 7 sylab, a następujące po nim "Jestem taka szczęśliwa i rozmarzona"-12, może to nie "musi" być mankamentem, ale mnie wyprowadziło z ulotnej i sennej aury Twojego wiersza. Przejście  zarówno to jak i inne "mogło" by być bardziej subtelne.

Rymy proste tak jak i zasób słów...